نیش و نوش های دل
دلنوشت روزانه
منم تمام افق را به رنج گردیده،منم كه هر كه مرا دیده، در گذر دیدهمنم كه نانی اگر داشتم، از آجر بودو سفرهام ـ كه نبود ـ از گرسنگی پر بودبه هرچه آینه، تصویری از شكست من است به سنگسنگ بناها، نشان دست من است اگر به لطف و اگر قهر، میشناسندم تمام مردم این شهر، میشناسندم من ایستادم، اگر پشت آسمان خم شد نماز خواندم، اگر دهر ابنملجم شد (محمدکاظم کاظمی)
پنجشنبه بیست و ششم مرداد ۱۳۹۶ | 14:40 | حوریه |
برچسب: این,منم,هجرت,کرده,ازخود,
نویسنده: هلیا اسدیان
تاريخ: جمعه
27 مرداد
1396 ساعت: 14:21